पण आयुष्य जगायचं असतं !

माणसाने जगणं सोडायचं नसतं ,

कधी हसायचं असतं ,

कधी रडायचं असतं ,

पण आयुष्य जगायचं असतं ! 

नसतं नेहमी ऊन ,

मग पाऊस तरी कसा राहील ,

आपल्याला कितीही हवा असला ,

म्हणून माणूस सोबत कसा राहील !

बऱ्याचदा मनासारखं घडतं ,

तेव्हा मनसोक्त जगायचं असतं ,

जेव्हा येतो सुखांना थकवा ,

आपण शांत रहायचं असतं ...  

मिळते कधीतरी अपेक्षेप्रमाणे ,

म्हणून नेहमीच अपेक्षा करायची नसते ,

नाही पेलवतं अपेक्षांना आपलंही ओझं ,

म्हणून हिरमुसून बसायचं नसतं ... 

जीवन बरच काही शिकवतं म्हणे ,

हा तोच रस्ता आहे पथिका ,

नेहमीच जिंकून नाही येत शिकता ,

म्हणून कधीतरी हरायचं असतं ... 

मिळतात काही जिवलग मित्र ,

म्हणून सगळेच मित्र बनत नाहीत ,

मीठ खारट असलं तरी ,

त्याच्याशिवाय जेवणाला चव येत नाही ... 

जीवनात असतात अनेक नाती ,

त्यांत भावनांच्या असंख्य गुंतलेल्या गाठी ,

कधी सोडवून  पहायचं असतं ,

कधी मात्र  सोडून द्यायचं असतं ...  

प्रत्येकवेळी नसतं पंचपक्वान्न ,

चटणी - भाकरीलाही वेगळीच चव असते ,

गच्च भरलेल्या पोटाला  ,

उपवास करून हलकं करायचं असतं ... 

कधी दिवास्वप्नंही सुखद असतात ,

कधी रात्री स्वप्न चटके देऊन जातात ,

म्हणून स्वप्न बघणं सोडायचं नसतं ,

जीवन आपण जगायचं असतं ... 

सुचत जेव्हा शहाणपण ,

झोकून काम करायचं असतं ,

नाही सुचत जेव्हा शहाणपण ,

डोक्याला आराम द्यायचा असतो ...

ताट आहे वाढलेलं ,

ते असंच सोडून जायचं नसतं ,

जीवन असो कितीही दुर्धर ,

आपण ते जगायचं असतं !