आठवणी ...

आठवणी ... 

आठवणी... 
परीसस्पर्श जणू ,

आठवणी... 
शिशिरातील इंद्रधनू ,

आठवणी... 
पावसाळयातील चकोर ,

आठवणी... 
आश्विनातील चंद्रकोर ,

आठवणी... 
 स्नेहांचं पंचपक्वान्न ,

आठवणी...
करी आयुष्य भावपूर्ण संपन्न ,

आठवणी... 
मंदिरावरील शोभिवंत कळस ,

आठवणी... 
अंगणातील पवित्र तुळस ,

आठवणी... 
भावनांचा अविस्मरणीय मेळ ,

आठवणी... 
विचारांचा गुंतागुंत खेळ ,

आठवणी... 
नाविन्याची आस ,

आठवणी... 
परत परत होणारे सुंदर भास ,

आठवणी... 
रात्रीस पडलेले सुरेख स्वप्न ,

आठवणी... 
माणसाला करते मंत्रमुग्ध मग्न ,

आठवणी... 
कधी डोळ्यांत आणते पाणी ,

आठवणी... 
का अपूर्ण असते प्रत्येक कहाणी ?

No comments:

Post a Comment

अजिंठा . . .

  अजिंठा . . .  अजिंठा, तसाच हतबल, अबोल, तितकाच कठोर दिसणारा पण मनाने तितकाच मृदु, तितकाच देखणा, तितकाच अनुभवी, तितकाच पूर्ण व तितकाच अतृप्त...